My advertiser

Tuesday, October 21, 2008

Bahay ba ang hanap nyo???

Marami sa ating mga Pinoy ang nangangarap na magkaroon ng sariling tahanan na mauuwian. Marami din sa atin ang nangangarap hindi lang ng simpleng bahay kundi isang eleganteng tahanan at isa na ako sa milyon milyong Pinoy na naghahangad ng ganyan.

Simula pagkabata ko lagi kong iniisip ang dream house ko, at hanggang ngayon ay pinapangarap ko parin. Marami na akong itinanong na binebentang bahay at nagtingin na rin sa mga realstate seller maraming mga nag offer ngunit wala ako napusuan unang una na ang presyong kanilang ibinibigay.

Hanggang sa mabalitaan ko na ang aking kaibigan ay nagbebenta ng realstate sa Manila at ini offer nya sa akin to.



GA TWIN TOWERS; Ito ang facilities ng residential building

Features of the building:
600 residential units
48 Penthouse suites
4 speed elevators
Hotel type Visitors Lounge
24 hours Security w/ alarm systems
Parking for residents & visitors

Amenities :
Swimming Pool
Retail Shops
Day Care Center
Gym and Spa
Restaurants
Viewing lounge / deck
















Features of the Unit:

All units are 2-3 Bedrooms
Loft Type
2 Toilets and Bath
Open Kitchen
Provision for Washer/Dryer
TV Cable Ready
Ready Telephone Lines
Internet Ready

Unit Sizes:
34 sqm.
35 sqm.
40 sqm.


He also show me the other realstate that they're selling at Binongonan Rizal. This house is quite cute and i feel comfortable inside.

St. Monique Valais

Located at the center of Binangonan,
Rizal

10 minutes away from SM Taytay

5 minutes away from Eagle Ridge Golf
and Country Club.

Over 1,500 units built

Has own school from pre-school to
Fourth year High School

Has own community Church & hospital







Features and Amenities:
24 hour security
10 meter wide secondary road
Shuttle Bus within the subdivision
Cable TV facilities
Swimming Pool with mini-slide
Gym Facilities
Function Rooms
Children’s Playground
Basketball Court
Clubhouse
Lagoon

Saturday, October 4, 2008

False Alarm!!!

It was Friday when my wife sends an sms telling me that she's already delivered my second child, I'm kinda surprised well siyempre we're waiting for it for a very long time. Imagine after almost 6 years of waiting, now here she is giving me a baby boy which is every father's wish; to have a baby boy.

Actually, i was having my lunch with my boss and colleagues when my wife tells me that she was gave birth. And I'm kinda excited and i can't help myself to tell it loud and proud in front of my colleagues.

My boss congratulates me, and he asked me to celebrate it. I just replied him with a smile and say..."Thanks sir"

I was so happy and excited that day, and i can't wait to go back home just to tell it personally to my mom and sister.

After my work, I'm rushing to reach home when suddenly my wife call me telling me that it was a JOKE she's just playing trick with me. Actually she really go to hospital because of labour pain, but the doctor tell her that it's not a labour pain and it's just a FALSE ALARM.. her doctor ask her to go home and take a rest.

We end up laughing, but still my excitement is here because i know one of this day she will delivered my second child and it's a BOY!

Saturday, July 26, 2008

Pinoy Kahit san dalin pinoy parin!!!

Bakit nga ba ang Pinoy kahit san mo dalin makikilala mo ang pagiging pinoy....kahit magsalita man sila ng ibang lenggwahe malalaman mo parin kung pinoy o hindi... Sa dami ng nakakasalamuha ko na mga tao dito sa singapore at kahit san ako mapunta eh lagi ako natatawa sa sarili ko pag may nakikita akong pinoy na nagku kwentuhan lagi ko nasasabi sa sarili ko ang pinoy talaga kahit san dalin pinoy parin! Bakit ko nasabi to? kasi ba naman pag may nakita ka na umpok ng tao na nagtatawanan..nagku kwentuhan at may mga bitbit na kung anu-ano...subukan mong lumapit sigurado ako pinoy ito...

Isa rin sa mga napapansin ko sa mga pinoy dito sa Singapore, pag nakasakay ng MRT at may katabi na sabihin na nating amoy putok...pag may nakita ka na nagreact at nagtakip ng ilong wag mo na tanungin sigurado ako pinoy ito...

Bigla ko tuloy naalala ang nangyari sa amin ng ate ko ng umattend kami ng isang party dito sa singapore. Pagdating namin sa lugar, halos wala na bakanteng table na pwede naming pwestuhan, so naki share kami sa isang grupo na may bakanteng upuan at dun kami naupo ng ate ko kasama ng dalawa nyang anak.

Ewan ko ba ang napagkatuwaan ko na pintasan ang mga tao na nandun kabilang na ang mga katabi namin sa upuan.

Nag-usap kami ng ate ko ng ganito

AKO: Ate kala ko mahinhin kumain ang mga chekwa, eh bakit itong katabi natin tingnan mo mula nung dumating tayo naka ilang kuha na yan ng pagkain.

ATE: Pansin ko nga!

Tuloy ang pagkain namin ng ate ko, maya maya tinawag ang anak nya nung kapatid ng asawa nya. Halos ayaw lumapit ng pamangkin ko dun sa taong tumawag dahil mahiyain ang mga pamangkin ko. Bigla ko nasabi sa ate ko ang ganito.

AKO: Tingnan mo tong mga batang to tinatawag ayaw lumapit.
ATE: Hay naku, ewan ko ba sa mga to' buti nga at paborito sila ng mga uncle nila, ayaw naman magsilapit.

AKO: Eh panong di magiging paborito, tingnan mo naman mga pamangkin ng asawa mo, mga walang mata, ang papanget...sabay tawa ako ng malakas. hahahaha...

AKO: Tingnan mo tong anak nung katapat natin, ang panget maputi lang xa.
ATE: Sinabi mo pa..tingnan mo kamukha ng tatay...

Sabay kaming natawa.

Siguro after ng isang oras lumapit sa amin ang isa sa mga kapatid ng asawa ng ate ko, at isa isang pinakilala ang mga bisita sa amin.

Nagulat kaming ipakilala ang lalaki na nasa kasama namin sa mesa at ama ng batang pinintasan namin at sinabihan namin ng malakas kumain.

Isa palang pinoy ang lalaking yun, at di lang nagpapahalata na alam nya ang pinag uusapan namin. Nagkatinginan lang kami ng ate ko at sabay pa naming nabanggit "PINOY KA?"

Grabe talaga ang experience na yun halos di ako makaharap dun sa lalaki na pinintasan ko, ang masama pa asawa rin pala yun ng isa sa mga kapatid ng bayaw ko.

Kaya tuwing maiisip ko yun natatawa na lang ako...atleast natuto ako na di sa lahat ng oras pwede ka mamintas at magsalita ng masakit sa kapwa mo lalo na kung hindi mo kilala ang mga ito.

Hay .... ang pinoy talaga....

Friday, April 11, 2008

Saturday...Araw ng Grocery....

After a week of hard work and busy days, It's time to look for the things that i and my sister needs to buy, since we don't have a maid anymore to look after the things that we needed at home, my sister is busy doing the list of things that we needed to buy from the grocery. Actually i'm just waiting for her to finish her list, it's just a rush post kasi aalis na kami.

I think we will spend half day at grocery matagal kasi mag grocery ang aking ate eh. As usual we will buy our personal things, foods for 1 week or two, some goodies, clothes pag may nagustuhan na medyo mura.

Today, after we finished, we are planning to watch the "Forbidden Kingdom" ni Jacky Chan and Jet Lee, since favorite naming pareho ang mga bida kaya we will watch that movie. Hayy...How i wish my wife and daughter was here, namimiss ko na kasi ang paglabas namin pag weekends. There was a time, when i saw a happy family going out together, playing joke to each other and doin' some funny things, i can't help myself to think of my daughter, kasi madalas kami magbiruan in public. But i don't have any choice i need to work for her future. Maybe sooner, after i settled everything madadala ko na sila dito sa Singapore. And we hope to stay here for good.

o oh...my sister is keep on calling me...so see yah, till next post. Happy weekends to all bloggers.

Saturday, April 5, 2008

I miss blogging...

I really miss blogging and of course my blogger friends, i miss blog hopping and posting comments in their blog. I don't know the exact reason why or maybe because I'm too busy with my work and some other personal things, that's why i don't have spare time to visit their blogs. And i think this is the time that i have to do some changes and keep updated, and i want to post some new updates about me, myself and i. And of course what's new here in Singapore. Before, i am giving you the latest news about the city of balanga and keeping you updated about some issues and facts that lies behind the beautiful city of balanga, but since Im here now in Singapore, I'll try to give you some hot issue that makes Singapore stands out from other Asian country.

With almost 7 months of my stay here in Singapore, i can say that i am fully adjusted with the environment, foods and people that surrounds me. With that seven months everyday i'm doing the same routine. Everyday of my life i do the following routine:

6:30am my handphone alarm. (wala kasi ako alarm clock)
6:30 - 7:00 still lying on my bed while thinking of what i need to do at the office.
7:00 - Time to bath till 7:30.
7:30 - 7:50 eating breakfast (optional)
7:50 - 8:00 Take a walk to MRT Station, byahe hanggang 8:10
8:10 - 8:20 Waiting for the BUS 183 (ito lang kasi ang bus na dumadaan sa office, kaya pag na late ako sa routine na to, i need to wait for another 20 minutes for the next bus.
8:30 - expected time to reach the office, meron pa ako 30 minutes kasi 9:00 ang start ng work ko.
8:30 - 8:55 Drink Hot Milo at the canteen together with my colleague
9:00 - start of my busy day, doing sample for client, doing the production for existing projects, and some other things.
1:00 - 1:45 LUNCH BREAK
1:45 - 6:00 Busy ulit.


Before 6:25, i need to leave the office kasi ang Bus 183 eh dadaan ng 6:25. But sometimes i need to spend more time at the office if i have something to finish. Masarap sa office, because asides from "Mababait ang office mate ko" super bait din ng boss ko.

Usually i reach home around 7:00 - 7:30, from that time, i need to settle my personal things, dinner, etc. 8:30 Mag online, and chat with my wife until 10:00.

After that, TULOG TIME na!

Hayy...that's the end of my day, ganyan umiikot ang buhay ko dito sa singapore. Masarap na mahirap pero kakayanin for the sake of FAMILY.

Bukas ganyan ulit. Same things same routine.

Sunday, January 6, 2008

A new me!!! from Balanga to Singapore

It's been a long time since my last post!!! Hayyy ang bilis ng panahon, di ko namalayan na 3 months na pala ako wala sa Balanga. I can still remember my first step here in Singapore halos nangangapa ako sa dilim dahil first time ko mag abroad at malayo sa Family ko. In 3 months halos araw araw ko ginawang busy ang sarili ko para di maramdaman ang lungkot na nararamdaman, buti na lang I ove and enjoy my work that's why i can easily moved on. Yes!!!masayang masaya ako dahil lumipas ang 3 months ng ganun kabilis. Sa katunayan uuwi ako ng Pilipinas this coming February para magbakasyon sana matuloy hehehe...

First time ko mag celebrate ng Christmas na wala sa aking myluvs (yan ang tawag ko sa asawa ko) at sa aking baby (yan ang tawag ko sa anak ko). Niloloko nga ako ng ate ko nung kausap ko ang mag ina ko sa telepono, wag na raw ako mahiya na punasan ang luha ko. Sa totoo lang halos bumilis ang tibok ng puso ko kasi sobrang na miss ko sila ng mga sandaling yon. Pero wala ako magagawa para sa kanila naman to eh, kaya titiisin ko na lang. Hindi ko na napigilan na napaluha nung kausapin ko ang baby ko at sinabi nya sa akin "Papa i miss you" para bang kinurot ang puso ko at wala ako nasabi. Inulit nya ulit ang sinabi nya "Papa...sabi ko i miss you" natawa na lang ako at sinabi ko "I miss you too baby" para hindi nya mahalata na naiiyak ako dinaan ko na lang sa biro at tinanong ko kung ano handa nila.

Natapos ang Christmas at New Year na tanging Internet at Phone lang ang nagiging communication namin. At this moment medyo naka adjust na ako, siguro dahil sa araw araw na hindi ko sila nakakasama eh nasanay na rin ang sarili ko na hindi ko sila nakikita. Iniisip ko na lang na nasa school ang anak ko, at ang wife ko eh nasa bahay at ako eh nasa work at uuwi rin naman.

Sunday, September 23, 2007

Batang Balanga sa Singapore!

September 18 - isa sa malulungkot na araw sa buhay ko..bakit? dahil ito ang araw kung kelan ako lumipad patungo ng Singapore para mag trabaho. Iniwan ko ang family ko para makipag sapalaran dito sa Singapore. Tanda tanda ko pa ang mga pangyayari bago ako umalis ng bansa. Day before ako umalis sinabi ko sa sarili ko na kaya ko to! at gagawin ko to para sa family ko. Nasa work pa ako nun nang sabihin sa akin ng kapatid ko na umuwi daw ako ng maaga para nman ma enjoy ko ung huling oras na kasama ko family ko..ang aking asawa at anak. Pero di ako umuwi ng maaga dahil tinapos ko kung ano ang trabaho ko at ayaw ko iwan ang trabaho ko nang ganun na lang. So i just got home around 7pm. On my way home i really feel sad, because this is the first time na malalayo ako with my family, especially from my wife and my daughter.

Before my flight schedule, wednesday morning...nagpunta kami ng asawa at anak sa parents ko. Sobra ako nalungkot nun pero ayaw ko ipakita sa kanila na mahina ako, i just wanted to prove them na kaya ko kung ano man ang naging desisyon ko. My mama cries when i say "Ma, alis na po ako..ingat kayo dito ha" She hugs me and she says mag-iingat ka dun ha... at tumuloy na ako sa sasakyan na maghahatid sa akin sa Airport kasama ang asawa at anak ko.

Sa sasakyan, ramdam ko ang pressure..magkahalong kaba, tuwa at lungkot ang aking naramdaman, then i ask my daughter. Ashley anak...mami miss mo ba si papa..(she didn't reply anything) and she hug me so tight at sinabing "papa i love you" halos maiyak ako nung nagpaalam siya sa akin, wala akong sinayang na sandali and i give her a big hug. Ang wife ko naman ayaw magpahalata na nalulungkot siya, tumabi siya sa akin, and she put her head on my shoulder and she say's "I love you myluvs" and i replied her with a smile (saying that i really love her too).

Pagdating namin sa airport, 2 hours kaming naghintay sa labas bago ang flight ko, at exactly 3:00 pumasok na ako sa loob ng airport para mag check-in, sa loob naghintay ako hanggang 5:00 para sa flight ko.

9:15 lumapag ang eroplano dito sa Singapore, at ngayon halos 4 days na ako dito sa Singapore, at hanggang ngayon eh under adjustment parin ako sa lahat. Ngayon ko napatunayan na iba parin pala ang PILIPINAS!